Songtekst: Kathmandu (Huub van der Lubbe)

De tekst

Je gaat, je weet nooit waar naar toe. Al reis ik nu per trein. En staat vermeld op mijn biljet: eindstation Berlijn.

Al stond er Krakau, Istanbul, Shanghai of Kathmandu. Je gaat toch voor zover ik weet, je weet nooit waar naar toe.

Je gaat, je weet nooit waar naar toe, waarheen de reis ook gaat. Of je nu wandelt, vliegt of vaart of in de file staat.

Plan jij je tocht van A tot Z, of zie je dan wel hoe? Je gaat toch voor zover ik weet, je weet nooit waar naar toe.

Je gaat, je weet nooit waar naar toe. En onderweg, onderweg ben ik er pas echt. 

Rond niemands-uur in Niemandsland vraagt niemand wat of hoe. Maar je bestaat want je gaat. Ik ga dus ik besta.

Ik ga, ik weet niet waar naar toe. Al kom ik dadelijk aan. En zal ik ooit diezelfde weg ook omgekeerd weer gaan.

En wat als je er eindelijk bent, al je sjouwen moe? Je gaat toch voor zover ik weet, je weet nooit waar naar toe. 

Je gaat als je de wegen kent, je weet nooit waar naar toe. 

Hierom vind ik het zo mooi!

Ik kan me helemaal vinden in deze tekst. Je weet nooit wat er nog voor je ligt. Je bent elke dag onderweg op je pad maar weet niet waar naar toe. Dingen die je nu doet/leert kunnen op een later moment ineens op z'n plek vallen. Ik geloof erin dat je elke dag bouwt aan je toekomst. Ook mooi: de zin "of je nu wandelt, vliegt of vaart of in de file staat...". Iedereen heeft zijn eigen tempo maar niemand staat echt stil. Dat lijkt misschien soms zo maar stilstaan is onmogelijk. Fijne boodschap voor mij als laatbloeier. Mijn tempo heeft soms meer weg van stapvoets filerijden dan flink gas geven. Maar ook dat is geen stilstaan.