SOMS LATEN GAAN IN PLAATS VAN OP JE STREPEN STAAN? Er is iets geks met assertiviteit vind ik: het is een eigenschap (of is het eigenlijk een vaardigheid?) waarvan het lijkt alsof iedereen 'm moet bezitten. Prima als mensen verschillen, zolang assertiviteit maar in het pakket zit. Dat lijkt het idee. Het staat al in de schoolrapporten van jonge kinderen. Natuurlijk is het goed als mensen voor zichzelf opkomen. Als je echt helemaal niet assertief bent doe je jezelf wel tekort d

Zo is het! "Uitkijken GODVERDOMME" * roept een jongen op de fiets als ik rem voor een andere fietser. Om zijn woorden kracht bij te zetten (alsof dat nodig is) maakt hij nog wat armgebaren en zet de capuchon van zijn hoodie op. Uh, nou niet de boel omdraaien he? Het probleem is niet dat ik rem maar dat jij keihard aan komt racen. Ja, dan schrik je als ik rem en ga je (blijkbaar) vloeken. (Al ben ik de eerste om toe te geven dat het soms wel echt aan mij ligt, dat ik iets doe

Kwaad worden staat ergens ver achterin mijn woordenboek. Maar laatst was er een situatie waarin ik wel echt boos was. Komt ie. MAG IK ...? NEE! Ik heb rosacea, een rode huiduitslag in mijn gezicht. Vaak is dat rustig – alleen een wat rode ‘dronkenmansneus’ – maar soms vlamt het op. Dan doen mijn wangen ook ineens mee. Het is nu al twee keer gebeurd dat iemand me tijdens zo’n opvlamming vroeg of hij of zij mocht bidden voor mijn genezing. Afgelopen keer was dat terwijl ik op d

Let's agree to disagree Volgens mij ben ik best duurzaam bezig. Ik let er meestal op dat mijn ecologische voetafdruk ongeveer net zo klein blijft als mijn echte voetafdruk (klein dus). Want onze planeet is een mooie bol vol leven van bloemen, planten, dieren en mensen. Die laatste 'diersoort' - wij dus - waren er pas lang nadat alle andere soorten er waren. Alle reden om er goed voor te zorgen. Er is er maar één van. En dat de aarde het zwaar heeft is overduidelijk. WAAAT!? O

Huismus of een outgoing type dat zichzelf afremt? That's the question. Of in ieder geval is het één van de 'questions' die ik mezelf stel. Het huismusdeel is duidelijk, echt opladen doe ik door alleen thuis te zijn, dan verveel ik me geen seconde. Er is altijd genoeg te kijken, te lezen, leren en luisteren. Ik voel me op mijn best in de herfst en winter, onder andere omdat die seizoenen meer oproepen om in jezelf gekeerd te zijn. Dus echt heel outgoing zijn valt alvast af. Ma

Ik denk veel en graag na. En dan kom je er niet onderuit.... mijn brein werpt ook regelmatig een psychologisch onderwerp of levensvraag op. Of ik er nou zin in heb of niet. Eén van de gedachten die ik fascinerend vind is: hoeveel invloed soms kleine dingen kunnen hebben, soms - in het uiterste geval - bepalen ze het verloop van je verdere leven. OKE, GEEF EENS EEN VOORBEELD ... Stel je gaat boodschappen doen maar bent je autosleutels kwijt. Daardoor kom je vijf minuten late

Quotes... je haat ze of je houdt ervan. Ik ben fan! Van sommige quotes dan. De 'Home is where the heart is' letters van Xenos zul je niet snel op mijn vensterbank zien pronken. In deze post deel ik mijn favorieten met jullie! WE KNOW WHO WE ARE BUT NOT WHO WE WILL BE Als je een béétje een denker bent - en dat ben ik - nogal - kom je er bijna niet onderuit... nadenken over je toekomst. Eigenlijk kun je daar weinig zinnigs over zeggen natuurlijk. Een goede eye-opener die ik

Héél soms heb ik een bui waarin ik vind dat ik een grootser, spannender en meeslepender leven moet hebben. Zo'n stemmetje dat roept: “JE MOET MEER UIT JE LEVEN HALEN!! JE HEBT ER MAAR ÉÉN.” Altijd op pad, elke dag nieuwe dingen meemaken. Zo ziet die stem me graag. Dat ik daar de energie niet voor heb houdt ie geen rekening mee. Maar los daarvan: ik wíl het ook niet. Van het ene avontuur naar het andere hollen is voor mij niet de manier om te genieten. Ik houd juist van het co