Duurzaamheidsdiscussies; vergeet de duurzame relaties niet!

Let's agree to disagree

Volgens mij ben ik best duurzaam bezig. Ik let er meestal op dat mijn ecologische voetafdruk ongeveer net zo klein blijft als mijn echte voetafdruk (klein dus). Want onze planeet is een mooie bol vol leven van bloemen, planten, dieren en mensen. Die laatste 'diersoort' - wij dus - waren er pas lang nadat alle andere soorten er waren. Alle reden om er goed voor te zorgen. Er is er maar één van. En dat de aarde het zwaar heeft is overduidelijk.

Wááát!!? Op cruise of vliegvakantie? Hoe durf je!?

Eén ding stoort me aan het onderwerp duurzaamheid. Het zet soms mensen tegen elkaar op. Mensen die normaal prima met elkaar overweg kunnen, clashen soms ineens op dit thema. Jammer! Ergens snap ik dat zeker: als je je veel zorgen maakt over het klimaat en veel urgentie voelt - we kunnen de opwarming nog omkeren maar dan moeten we er nu met zijn allen voor gaan - dan is het super frustrerend als je veel minder drive ziet bij anderen. Maar toch: ik las een column over een man die vertelde over zijn cruisevakantie die hij geboekt had. Eerste reactie die hij kreeg: "Nou, lekker vervuilend bezig." Als je weet dat de cruiser dat goed hebben kan, prima natuurlijk. Toch denk ik: waarom niet eerst enthousiast zijn voor iemand? Ja, het is vervuilend. Maar het is misschien ook: een 'once-in-a-lifetime vakantie, een droom die eindelijk uitkomt enz. Ik vind het super goed als mensen helemaal gaan voor een duurzame leefstijl. Maar laat dat een eigen keuze zijn. Die iemand voor zichzelf maakt maar niet hetzelfde verlangt van anderen. Als we allemaal iéts doen, kunnen we ook allemaal af en toe iets doen wat qua duurzaamheid niet de beste keuze is. Maar voor je welzijn of plezier misschien wel. Iedereen heeft zijn eigen verhouding tussen duurzaam en minder duurzaam. Dat is prima. De één is misschien 90% van de tijd duurzaam, 10% niet. Iemand anders doet dat andersom. Voor nu. 100% duurzaam, moeten we daarnaar streven? Ik denk het niet, want het lijkt me niet realistisch. Het feit dat we met ongeveer 8 miljard (!!) mensen op deze kleine bol leven, ons verplaatsen, eten nodig hebben.... dat alleen al is een enorme belasting voor de aarde. Natuurlijk - je vermindert de belasting door duurzaam te handelen - maar belastend blijft het sowieso.

Fases

Ik denk dat meten of anderen wel genoeg duurzaam doen niet helemaal eerlijk is. Iedereen heeft zijn eigen weg. Toen sommige van mijn leeftijdsgenoten als twintigers de hele wereld overvlogen was ik nog niet zover. Nu kunnen de vroegere wereldreizigers natuurlijk heel goed zeggen: "Dat doe ik niet meer, dat wil ik niet meer." Maar ze hebben het wel mooi gezien. En pakketjes bestellen? Je kunt zeggen: "Dat kun je best missen, zo materialistisch. Je wordt niet gelukkig van spullen" Ja, uiteindelijk zijn fijne mensen om je heen belangrijker dan spullen. Maar niet iedereen heeft dat (evenveel). Dus voor de één is het ook gewoon wat makkelijker om ermee te stoppen, terwijl anderen er meer geluk uithaalden. Iedereen probeert op zijn eigen manier zijn dagen fijn in te vullen. Niet iedereen heeft de mentale ruimte om helemaal af te stappen van fijne maar minder duurzame dingen.

Ik beken

Voor mijn reis naar Japan had ik last van vliegangst. Niet een beetje gezonde spanning maar het werd beklemmend. Dus ik bedacht: 'volgens mij heb ik wat exposure nodig.' Of in normaal Nederlands: gewoon doen! Een korte vlucht maken - om het weer even te ervaren. Veel wikken en wegen volgde want in deze tijd wordt zo'n actie natuurlijk niet gewaardeerd. Terecht ook, zelf vond ik het ook behoorlijk 'fout'. Dus besloot ik echt eerlijk na te denken: gaat me dit helpen? Dan gun ik het mezelf deze ene keer. Waarschijnlijk niet? Dan doe ik het niet. Lang verhaal kort: ik ging. Op één dag reisde ik naar Dublin en weer terug. En het hielp enorm, ik was echt opgelucht na afloop! (Dublin heeft een mooi vliegveld kan ik in ieder geval zeggen ;) ) In zo'n geval ben ik toch even praktisch... dat vliegtuig vliegt ook wel zonder mij. En als iets nodig is, heb je het soms gewoon even nodig.

Denk je nu:

lees nog heel even verder.

Nog even dit

Oef, dit vond ik best een spannende bekentenis. Zelf sta ik ik er achter maar ik kan me voorstellen dat sommigen deze keuze echt háten. Misschien zelfs míj hierom haten. Of dat mijn visie op duurzaamheid je boos maakt. Tegen die mensen wil ik zeggen: het is geen visie van onverschilligheid. Wel: doen wat je kunt (zonder hetzelfde van anderen te verwachten) maar ook zonder teveel schuldgevoel af en toe kiezen voor je mentale welzijn of éindelijk een droom vervullen. Ook als dat betekent dat je een keer iets niet-duurzaams doet.      

Conclusie: Ga voor duurzaamheid maar laat het duurzame contacten en een duurzame, gezonde relatie met jezelf niet in de weg staan. 

Hoe denk jij over duurzaamheid? En wat vind je ervan dat anderen hier heel anders over denken?