Oké, deze zelfopgelegde beleefdheidsregels zijn een béétje overdreven

Ik schreef al eens een blog over korte lontjes. Kan het niet allemaal íets vriendelijker en beleefder? Zelf sla ik soms een beetje door in die beleefdheid. Ik moet van mezelf bepaalde dingen doen waar niemand wat aan heeft. Gewoon omdat ik me anders asociaal voel. 

Klinkt vermoeiend? Is het ook! Afschaffen dus, besloot ik. Hoe zou dat zijn? Zou ik me schuldig voelen of werkt het juist bevrijdend? Ik hield mezelf voor: als het breken van deze eigen regeltjes het meest 'onbeleefde' is wat je doet, dan doe je het prima. 

Zo ging het afkicken van mijn beleefdheidsregels. 

De aftiteling van de film he-le-maal afkijken

In een film zie je maar een paar mensen, het meeste werk gebeurt achter de schermen. Het enige moment van shine voor producenten, cameramensen, visagisten enz. is verschijnen in de aftiteling . Dus zo zit ik na de film nog zeker vijf minuten – want het duurt láng zo'n aftiteling – te turen naar een lijst met namen. Voor de producenten maakt het helemaal niks uit of ik hun naam even langs zie komen.

Zo beviel het afschaffen: goed! Ik was blij dat ik niet nog een hele tijd zat te kijken naar een scherm waar namen voorbijkomen. 

Muziek aanpassen aan het nieuws

Stel je blije muziek voor, daar luister ik graag naar. Als ik dan nu.nl open en een naar bericht zie voelt die blije muziek ineens ongepast. Dus voordat ik het artikel lees zet ik de muziek stil of zet een toepasselijker nummer op. 

Zo was het afschaffen: ook dit beviel goed. Ik merkte dat ik tijdens het lezen van het bericht de muziek nauwelijks hoorde. 

Nog even niet opstaan

Als ik op een bankje wacht op de bus/trein/metro en er komt iemand naast me zitten, precies op het moment dat ik op het punt stond om naar het spoor/de halte te lopen ... dan wacht ik dus langer omdat ik niet de ander het gevoel wil geven dat ik wegloop omdat hij of zij erbij kwam zitten. Volgens mij ben ik nooit zover gegaan dat ik mijn trein of ander vervoersmiddel ervoor miste maar liever loop ik gewoon weg op het moment dat ik me dat voorneem, niet expres later en dan moeten haasten.

En jij? Herken je er iets in? Deel je strengste zelfopgelegde regels hier :) Ik ben heel benieuwd.